|
Start/NSU Motorfietsen 2
NSU motoren na de Tweede WereldoorlogZie ook: NSU motorfietsen van voor de 2e wereldoorlog Na de oorlog vond NSU het toch weer tijd om de civiele sector van motorfietsen te gaan voorzien. Gestart werd met het produceren van vooroorlogse modellen met onderdelen die nog voorradig waren. Bekend is dat er vanaf 1949 Quick’s (98 cm3), 125 ZDB tweetakten en 251 OSL viertakten geproduceerd zijn.
In 1949 werd de geheel in eigen beheer ontwikkelde Fox op de
markt gebracht. Dit 98 cm3, viertakt motorfietsje was een revolutionair
ontwerp dat in lichtere klasse van voornamelijk kleine tweetakten, al snel een
verkoopsucces werd. De Fox werd doorontwikkeld tot de Superfox,
de stamvader van alle moderne naoorlogse NSU motoren en bleef tot ’54 in productie.
Er werden in totaal ongeveer 60.000 Foxen verkocht! Ondertussen constateerde men bij NSU dat er ook vraag naar zwaardere motoren was en bij gebrek aan een goed ontwerp voor een moderne zware motor greep men in 1951 terug op de vooroorlogse 351 OSL en 501 OSL, die in een nieuwe versie als Konsul I met 350 cm3 en de Konsul II met 500 cm3 motor op de markt werden gebracht. Deze ook voor die tijd al ouderwetse motoren waren weinig succesvol. De produktie van de Konsul I werd al in 1953 gestaakt, de zwaardere Konsul II hield het een jaar langer uit. In totaal werden er zo’n 14.000 Konsuls geproduceerd
Ongeveer tegelijk met de Konsuls werd de Lux, een motorfiets
met een 200 cm3 tweetakt motor geïntroduceerd. De Lux en zijn latere
opvolger de Superlux waren moderne tweetakten met een van de succesvolle Fox afgeleid
frame. In de loop van 1952 werd een nieuwe 250 cm3 viertakt, de Max op de markt gebracht. Deze motorfiets, die een doorontwikkeling van de Fox was, leverde meer vermogen dan andere motorfietsen in de kwartliter klasse en werd snel populair. Maar ook hier sloeg de dalende trend in de motorverkopen toe en ondanks het feit dat NSU de Max twee keer wist op te waarderen (Spezial Max en Super Max) liepen de verkopen terug. In 1963 werd, nadat er ruim 97.000 Max’en waren afgezet, de productie van het type gestaakt. Naast de drie standaardtypen Max zijn er ook speciale versies voor Oostenrijk en de Verenigde Staten geproduceerd. De bekendste is de Max 300 cm3, die in verband met de daar geldende fiscale maatregelen, speciaal voor Oostenrijk geproduceerd werd. Over de Scrambler Max die speciaal voor de VS geproduceerd werd is minder bekend. We houden ons aanbevolen voor nadere gegevens over de Scrambler.
In 1955 was NSU de grootste tweewielerproducent van de wereld, een roem die niet
lang duurde. De vraag naar motoren liep terug en nog geen tien jaar later kwam er
in 1963 een einde aan de productie van motorfietsen in Neckarsulm.
PretisNa het stoppen van de productie van de Maxi, heeft NSU geen motorfietsen meer gemaakt. Wel werden de productiemachines en de rechten verkocht aan Pretis in het voormalige Joegoslavië zodat er in Belgrado nog enige tijd Maxi’s konden worden geproduceerd. De in 1964 in Belgrado door Pretis geproduceerde Maxi’s werden nog door NSU verkocht. Daarna werden de Pretis Maxi’s die alleen door het merkje te onderscheiden waren, zelfstandig door die firma op de markt gebracht. Maar ook in Joegoslavië liep de vraag terug en na enkele jaren werd ook daar de productie gestaakt.
Het sportieve image van NSUIn de eerste helft van de vijftiger jaren was NSU erg actief in de race sport. Er werden diverse speciale sport en racetypen ontwikkeld op basis van de Quickly (bromfiets), de Fox en de Max. Hiermee werden veel overwinningen behaald en records gevestigd. Zo werd in 1954 een snelheidsrecord van 127 km/h gevestigd met een ‘Quickly’, in het jaar erna werd dat record verbeterd tot 151 km/h! Met de RennFox en de RennMax werd NSU in de jaren 1953 en 1954 wereldkampioen, een feit dat nog steeds herdacht wordt op vele tankdoppen.
Caproni VizzolaEen Italiaans bedrijf dat motorfietsen met een NSU-motorblok bouwde was Caproni Vizzola.
Links
Stuur uw opmerkingen naar de Webmaster
|